W 418 r. powstał system „kontroli narodzin chrześcijan”, czyli powstrzymywania duchowego życia; i dlatego zostały usunięte Ewangelie – zostały tylko cztery. Te cztery zostały tak przetrzebione, aby ci którzy to czytają nie rozumieli, ale dla Ducha Bożego wszystko zostało to, co potrzeba. Jest wszystko co jest potrzebne, bo Moc Ducha Świętego sama objawia te wszystkie tajemnice, bo nie chodzi o to, co tam jest napisane li tylko, ale o to, aby Duch Boży w nas działał – bo to On umie. My musimy się poddawać Duchowi Bożemu, aby nas kształtował, a nie najpierw Go słuchać, a później starać się zrobić to, co On nam powiedział – i w tym momencie jest już to katechizm. Katechizm, czyli pół prawdy, pół kłamstwa i w tym momencie nie ma już właściwego rozwoju, tylko pół prawdy jest po to, aby człowiek czuł się raźnie i nie uciekł, nie podejrzewając podstępu z powodu kłamstwa tam ukrytego, żeby szedł odważnie w stronę ciemności; czyli prawda jest po to, żeby kłamstwo się utrzymało. Katechizm jest napisany w taki sposób, aby dzisiejszy stan człowieka, który jest w głębinach, który jest stanem trudnym, stanem ciemności, stanem udręczenia, połączyć z Dziełem Chrystusa i aby ludzie widzieli, że czytając katechizm, czytają właściwie o swoim rzeczywistym stanie; jest tam Chwała Boża objawiona a jednocześnie objawiony jest problem człowieka, który ma zostać usunięty przez świętość, a katechizm mówi: człowiek tak ma, i my możemy dopiero was z tego wyzwolić przez spowiedzi, pokuty i uczynki martwe. I dlatego katechizm jest zbudowany w taki sposób, że tam jest wpisana natura podświadoma człowieka, a jednocześnie Dzieło Chrystusa jako jedna cała natura; ludzie to czytają: To rzeczywiście jest tak! – jest utworzony cały jeden człowiek. Ale nie ma jednego człowieka, jest dwóch ludzi; jest człowiek na górze i jest człowiek na dole. A tam katechizm stworzył dwóch ludzi na poziomie horyzontalnym, a Ewangelia mówi o człowieku wertykalnym – jeden jest na górze, jeden jest na dole. Jezus Chrystus mówi bardzo wyraźnie: Ja chodzę na górze, wy chodzicie na dole, Moje drogi są na górze, a wasze drogi są na dole. Będziecie Mnie na dole szukać, ale Mnie nie znajdziecie (J 8:21-23). Na poziomie katechizmu nie jest możliwe znalezienie Chrystusa, ponieważ to są drogi na dole i tam Go nie ma, bo On jest na górze. Mówi: Szukajcie Mnie na górze! Dwoje ludzi w naturalny sposób istnieje, bo to jest człowiek duchowy, czyli dusza i człowiek podświadomy, w którym jest właśnie udręczona Żona Boga, którą mamy wydobyć, która w tym momencie jest naszą naturą podświadomą – zarządza tym wszystkim, ale w sposób bardzo zły. A teraz zauważmy, gdy Żona Boga jest przeniknięta Światłością, przeniknięta Chwałą, przeniknięta Światłością Synów Bożych, Światłością Boga Ojca, który się objawia w Synach Bożych, zobaczymy jak wygląda podświadomość – ona jaśnieje blaskiem, jaśnieje Prawdą, Miłością i wszystko emanuje w Prawdzie i materia jest posłuszna człowiekowi. Teraz pytanie: Czy ludzie nie chcą posiąść podświadomości, aby mieć władzę nad materią? Czy nie stosują różnych umiejętności, szkół, magii, innych rzeczy, żeby mieć władzę nad materią i nad człowiekiem? Więc natura podświadoma ma całą władzę i dlatego szatan ją przejął, aby mieć władzę, ale w tym momencie kiedy są Synowie Boży prawdziwi, Synowie Boży stworzeni w Chrystusie przez Boga, są nowym stworzeniem, są stworzeni ponownie przez Słowo Boga, nie z nasienia ginącego, ale z nasienia niezniszczalnego, dzięki Słowu Boga, które jest Żywe i trwa, są niezniszczalni, bo są Synami Bożymi. I tam nie ma takiej sytuacja, że to jest połączone jak w katechizmie; katechizm jest tak skonstruowany, aby połączyć glinę z żelazem. Dn 2: 34 Patrzyłeś, a oto odłączył się kamień, mimo że nie dotknęła go ręka ludzka, i ugodził posąg w jego stopy z żelaza i gliny, i połamał je. Słowo Boże, które jest w katechizmie, ukazane jest jako niemocne, a kłamstwo nie staje się mocne, ale udaremnia Prawdę. Człowiek zbudowany z katechizmu sam ogranicza Moc Bożą, dlatego że nie może być święty, bo jest grzeszny, i w ten sposób gdy tak myśli, przenosi to, co Boskie do ciemności i ciemność głównie panuje, i dlatego ciemność panuje w tym świecie. To jest połączenie gliny i żelaza, które się nie ostoi, ponieważ kamień z Nieba spada, z góry wielkiej, nie ruszony żadną ręką ludzką, spada na dół i uderza w glinę i żelazo, czyli w zasady katechizmu. Nie chodzi o sam katechizm, chodzi o to, że dzisiaj katechizm nie jest to książka, dzisiaj katechizm to są ludzie, to są ludzie chodzący po tym świecie, którzy mają w sobie właśnie te założenia katechizmu i żyją, i nie mogą sobie z tym poradzić, ponieważ nie wiedzą jak poradzić sobie z ciemnością, ponieważ Światłość nie ma takiej mocy, bo są grzesznikami – a przez to że źle myślą, to ciemność w nich znowu panuje i mówi im o ich bezsilności. To musi zostać rozbite i rozdzielone, a wtedy Duch Boży powraca. Musi ustąpić katechizm w ludziach, czyli musi zostać usunięta ich natura niewłaściwego ukształtowania, czyli musi zostać usunięta ich natura fałszywej tożsamości, a ona wynika tylko dlatego, że bardziej wierzą kapłanom, niż Bogu. Dz 4:17-19: „Aby jednak nie rozpowszechniało się to wśród ludu, zabrońmy im surowo przemawiać do kogokolwiek w to imię!». Przywołali ich potem i zakazali im w ogóle przemawiać, i nauczać w imię Jezusa. Lecz Piotr i Jan odpowiedzieli: «Rozsądźcie, czy słuszne jest w oczach Bożych bardziej słuchać was niż Boga?”
Iz 45:8: „Niebiosa, wysączcie z góry sprawiedliwość i niech obłoki z deszczem ją wyleją! Niechajże ziemia się otworzy, niechaj zbawienie wyda owoc i razem wzejdzie sprawiedliwość! Ja, Pan, jestem tego Stwórcą».”
Boska Tajemnica wydobywa z głębin naturę Prawdy Bożej i człowiek cały staje się doskonały, a tę doskonałość dostrzegamy w sytuacji Hioba, kiedy Hiob otrzymał podwójny dział wszystkiego. Druga natura w nim, prawdziwa, która jest do odzyskania, została odzyskana, i ma podwójny dział wszystkiego. Pierwszy dział jest od Boga, drugi dział też, ale pierwszy dział jest wyłącznie od Boga a drugi dział jest od Boga za wiarę i wypełnienie Woli Bożej, za to że oparł się atakom adwersarzy; a ataki adwersarzy to są siły ciemności, czyli trzech możnych olbrzymów, czyli siły ciemności, które atakują Hioba, czyli człowieka wewnętrznego, który trwa nieustannie w Bogu. I nie może zostać pokonany po pierwsze człowiek duchowy, a jednocześnie ten który został jemu powierzony jako stan, w którym ma się objawić Światłość Syna Bożego, który utrzyma wieniec, utrzyma Potęgę Bożą. Utrzymanie Potęgi Bożej jest to zaprowadzenie Chwały. Ten stan nigdy się nie powiedzie ludziom, którzy nie są w Bożej Prawdzie, ale mają pewną wiedzę Bożą, dlatego że Słowo Boże jest jak siarka dla smoka; niemożliwe jest aby człowiek, który się poddaje złemu duchowi a jednocześnie pasie go swoim dobrym postępowaniem, uczynkami martwymi, aby ten duch dostąpił Chwały Bożej, bo Moc Boża go rozerwie na strzępy, ponieważ nie jest zdolny zły duch do życia w Bogu, tylko jest zdolny do życia w Bogu człowiek Chwały, człowiek duchowy. Świętość będzie świętych wznosiła, a tych którzy są między świętymi i otrzymują tę samą Moc, to świętość rozerwie tamtych, ponieważ oni konsumują tę Moc Bożą do swoich brzuchów, a nie do swojego serca. Rozerwie ich to i zostaną pozbawieni zła, i gdy nie wybiorą Światłości, to się różnie mogą te sprawy zadziać, ponieważ ginie to, w czym pokładali nadzieję, a nie mają tego, co jest prawdziwą Nadzieją. Ale Bóg każdego chce ocalić, Miłosierdzie Jego jest w dalszym ciągu w mocy, ale tak odbieram, że nie przyjdzie taki czas, że Miłosierdzie Boże będzie powoli ustępowało, powoli, powoli, a ludzie mówią: Musimy się spieszyć, bo Ono niedługo ustąpi i będzie sprawiedliwość. Sprawiedliwość przyjdzie w taki sposób – będzie Miłosierdzie, i od razu momentalnie przyjdzie Panowanie, czyli Prawo, czyli Sprawiedliwość. 1 Tes 5: 3 Kiedy bowiem będą mówić: «Pokój i bezpieczeństwo» – tak niespodzianie przyjdzie na nich zagłada, jak bóle na brzemienną, i nie ujdą. To nagle się stanie, ja ten moment widzę już niedługo – z tego punktu widzenia: półtora miesiąca, to jest chyba to miejsce, o którym rozmawialiśmy, że do 29 grudnia – może to już wcześniej się wydarzy – nastąpi sytuacja taka, że mur nastąpi, mur nie do przebrnięcia, mur, o który można się rozbić i nic więcej. To będzie mur dla duchów, które mają wiedzę, ale nie mają Boga i nie będzie to do przebrnięcia. Stary świat przestanie istnieć, a w nowym świecie będzie istniał człowiek – a ten który nie jest człowiekiem, nie będzie istniał, bo zły duch nie jest człowiekiem; więc zły duch rozpadnie się, ale my nie mamy się czym niepokoić. Dlaczego? – zły duch gdy opuści człowieka, to jest tylko dobrze, to sama radość! Przecież Jezus Chrystus wyrzucił ze świętej Marii Magdaleny siedem duchów złych i dał jej Siedem Duchów Boga, Ducha mądrości, Ducha rozumu, Ducha rady, Ducha męstwa, Ducha wiedzy, Ducha posłuszeństwa i Ducha bojaźni Bożej. Dlaczego Bóg posyła Je na Ziemię? – odpowiedź jest bardzo prosta, jesteśmy przy końcu czasów, a to nie chodzi o to, żeby zniszczyły Ziemię, aby może stało się całkowicie coś innego. Siedem Duchów ma wyrzucić z człowieka siedem duchów złych i dać człowiekowi potężną mądrość, Obecność Boga – Siedem Duchów: Ducha mądrości, Ducha rozumu, Ducha rady, Ducha męstwa, Ducha wiedzy, Ducha posłuszeństwa i Ducha bojaźni Bożej po to, aby Siedem Duchów istniało w człowieku i przywróciło jemu zdolność dawania Ducha Zbawczego Ziemi; aby mogli Ziemi ponownie przywrócić Ducha Zbawczego, ponieważ są stworzeni po to, aby Ziemia otrzymała Ducha Zbawczego. Rz 8: 23 Lecz nie tylko ono, ale i my sami, którzy już posiadamy pierwsze dary Ducha, i my również całą istotą swoją wzdychamy, oczekując przybrania za Synów – odkupienia naszego ciała. 21 że również i ono zostanie wyzwolone z niewoli zepsucia, by uczestniczyć w wolności i chwale dzieci Bożych. Ciało jest przeznaczone do wolności w chwale dzieci Bożych. 20 Stworzenie bowiem zostało poddane marności – nie z własnej chęci, ale ze względu na Tego, który je poddał – w nadziei – Piękna Córka Ziemska jest w Nadziei, ale także przy Nadziei, czyli jest Tą, która daje Życie Synom, czyli materia powraca do Chwały Bożej, bo do tego ona została stworzona i dlatego przywracana jest zdolność przywracania Ducha Zbawczego. Flp 3:18-20: „Wielu bowiem postępuje jak wrogowie krzyża Chrystusowego, o których często wam mówiłem, a teraz mówię z płaczem. Ich losem – zagłada, ich bogiem – brzuch, a chwała – w tym, czego winni się wstydzić. To ci, których dążenia są przyziemne. Nasza bowiem ojczyzna jest w niebie. Stamtąd też jako Zbawcy wyczekujemy Pana naszego Jezusa Chrystusa,”
Iz 45:12: „To Ja uczyniłem ziemię i na niej stworzyłem człowieka, Ja własnoręcznie rozpiąłem niebo i rozkazuję wszystkim jego zastępom.”
Ewangelia według świętego Tomasza, werset 83: Rzekł Jezus: Obrazy ukazują się człowiekowi, a światłość, która jest w nich, ukryta jest w obrazie światłości Ojca. Czyli wszystko co nas dotyka, jest dobre, ale swoją dobroć tylko może ujawnić w Źródle Życia. Żródło Życia jest we wszystkim, kiedy my dostrzegamy wszystkie rzeczy przez Źródło Życia, to wszystko, co istnieje daje nam Chwałę, daje nam Prawdę Bożą, bo wszystko ma pierwiastek Boży. Obrazy ukazują się człowiekowi, a światłość, która jest w nich, ukryta jest w obrazie światłości Ojca. On ujawni się, a jej obraz ukryty jest w Jego światłości. Wszystkie sprawy, które nas dotykają, są doskonałe, ale ta doskonałość jest widoczna tylko i wyłącznie w Bogu a sama dusza objawia swoją tajemnicę w Jego Światłości, i Bóg widzi Swoją Światłość w naturze duszy. To nie znaczy, że On musi jej potrzebować, On po prostu widzi, jak ona się raduje, bo powróciła do domu, blaskiem jaśnieje, bo wróciła do domu i mówi: Tak, to jest mój dom! Jaśnieje blaskiem Stwórcy swojego, ponieważ każda jej komórka odzwierciedla, że to jest jej miejsce i to jest jej tożsamość. I dlatego Duch Zbawczy jest to stan, gdzie w człowieku wszystko co istnieje, jest jawnym Źródłem Życia. Co to znaczy Źródło Życia? Nasz umysł postrzega rzeczy tak, jak je widzi według tego, co ukazuje mu iluzja. Ale te wszystkie sytuacje, te wszystkie rzeczy są stworzone przez Boga, te wszystkie rzeczy mają w sobie źródło Doskonałości i pełnię Życia – nie mogłyby istnieć bez tego stanu. I gdy jesteśmy w Bogu, trafiamy prosto do tego stanu wewnętrznego, omijając ten stan zewnętrzny; ten stan zewnętrzny nas nie interesuje, on zresztą nie ma do nas dostępu, ponieważ patrzymy oczami duszy, przez Boga, w Bogu i z Bogiem na daną naturę, a ta natura objawia nam swoją pierwotną naturę początku. Żyjąc pierwotną naturą początku, okazuje się, że żyjemy na tej Ziemi i jesteśmy w Niebie. Niebo wynika z wyboru, i w tym momencie gdy wybieramy Boga, Niebo okazuje się, że jest też tutaj, ponieważ gdy my widzimy Boską naturę, to my jesteśmy też gdzie indziej. Co to znaczy gdzie indziej? 2 Kor 5: 16 Tak więc i my odtąd już nikogo nie znamy według ciała; a jeśli nawet według ciała poznaliśmy Chrystusa, to już więcej nie znamy Go w ten sposób. Gdy znamy Chrystusa Zmartwychwstałego, to też doświadczamy natury Zmartwychwstania, odrzucamy wszystko co cielesne, bo razem z uśmierceniem ciała grzesznego, jest nasz duch też grzeszny odrzucony, i razem będąc zjednoczonym z Jezusem Chrystusem Zmartwychwstałym, czyli nie widzimy już Jezusa Chrystusa innego, jak tylko Zmartwychwstałego, sami też żyjemy naturą zmartwychwstałą, i ta natura zmartwychwstała – dla szatana jest to niemożliwe, bo on nie ma innej natury, tylko jedną, a my jesteśmy dwojgiem natur, my jesteśmy istotą dlatego stworzoną jako istota dwojga natur, bo tylko to jest natura ziemska. Dlaczego? – bo Ziemia została stworzona tylko w taki sposób, że na niej objawia się tajemnica Boskiej natury, która przechodzi do natury ziemskiej, ale ziemska natura ma też w sobie naturę pierwotnej Miłości i przez pierwotną Miłość zradza się to, co wewnętrzne a odrzuca to, co zewnętrzne. I istoty zewnętrzne, kosmiczne z tego są zadowolone, że taki jest obrót sprawy, a to że są zadowolone, jest napisane w Iz 60: 1 Powstań! Świeć, bo przyszło twe światło i chwała Pańska rozbłyska nad tobą. 2 Bo oto ciemność okrywa ziemię i gęsty mrok spowija ludy – to jest wszystko przestrzeń podświadoma, a jednocześnie i duchowa, ponieważ dzisiejszy świat, dzisiejszy kościół ciemność karmi grzechami, aby się mrok rozszerzał – 2 Bo oto ciemność okrywa ziemię i gęsty mrok spowija ludy, a ponad tobą jaśnieje Pan, i Jego chwała jawi się nad tobą. 3 I pójdą narody do twojego światła, królowie do blasku twojego wschodu. 4 Podnieś oczy wokoło i popatrz: Ci wszyscy zebrani zdążają do ciebie. Twoi synowie przychodzą z daleka, na rękach niesione twe córki. I dalej jest ukazane o tych aspektach kosmicznych: 5 Wtedy zobaczysz i promienieć będziesz, a serce twe zadrży i rozszerzy się, bo do ciebie napłyną bogactwa zamorskie – to jest Wielki Dom, to są te kosmiczne istoty – zasoby narodów przyjdą ku tobie. 6 Zaleje cię mnogość wielbłądów – dromadery z Madianu i z Efy. Wszyscy oni przybędą ze Saby, zaofiarują złoto i kadzidło, nucąc radośnie hymny na cześć Pana. Mówi Jezus Chrystus w Ewangelii: Trudno być lekarzem we własnym domu i prorokiem we własnym kraju. I dlatego przyjdą istoty z kosmosu, które oczekiwały przebudzenia duchowej natury, aby duchowa natura w nich powstała, ponieważ pomimo zabiegów wielkiej wiedzy, wielkiej umiejętności, wielkiej zdolności, nie mogą osiągnąć tego, co jest zamknięte dla rozumu i dla umysłu, i dla zdolności człowieka – to musi być obudzona ich natura wewnętrzna. Za 8:6-7: „Tak mówi Pan Zastępów: «Jeżeli uchodzić to będzie za coś niezwykłego w oczach Reszty tego ludu w owych dniach, czy Ja również mam to uważać za coś niezwykłego?» – wyrocznia Pana Zastępów. Tak mówi Pan Zastępów: «Oto Ja wybawię lud mój z krainy wschodu i z krainy zachodu słońca.”
Jr 13:21: „Co powiesz, gdy cię nawiedzą ci, których ty przyzwyczaiłeś do siebie jako najbliższych przyjaciół? Czy nie ogarną cię boleści jak rodzącą kobietę?”
Jeśli człowiek się dowie kim jest, to nie odpuści. Dzisiaj to wszystko jest ukrywane, ponieważ to nie odpowiada tym, którzy chcą ukryć prawdę o człowieku, bo człowiek jest o wielkiej, potężnej historii Rodziny Boskiej, która jest ukrywana. Dlaczego to jest ukrywane? – są to diabły, które znają potęgę człowieka i wiedzą, czym jest przebudzenie. Gdy człowiek dowie się kim jest, nie odpuści i zacznie zdążać ku Chwale Bożej, a wtedy diabły nie są już w stanie tego powstrzymać, bo jeśli chodzi o człowieka ziemskiego, to jakby się dowiedział, to by się dowiedział i by się cieszył, i nic więcej by się nie stało, ponieważ żyłby i by troszeczkę się pojawiło więcej serotoniny i dopaminy, byłby zadowolony jego mózg. Ale tutaj to diabły się boją prawdy o człowieku, bo on może się przebudzić, a jak się przebudzi wewnętrzna natura, wewnętrzna siła, to nic nie jest w stanie walczyć z Mocą Samego Boga, który jest powstały w naturze człowieka. Nie jest w stanie nikt walczyć – jest to tak potężna, ogromna siła; i dlatego to wszystko ukrywają przed człowiekiem, prawdę o człowieku, nie archeologię – ukrywają tajemnicę jego żywota Boskiego, pochodzenia, że jest Boską istotą; będzie się domagał Życia Boskiego, a samo domaganie się Życia Boskiego już jest zagrożeniem dla diabłów, i robią to wszystko ci, którzy są diabłami, to oni robią to wszystko. Wiedzą, że jest to potężna moc duchowa. Prawdziwa bitwa nie odbywa się na ziemi, jest to prawdziwa bitwa duchowa, ona się w duchu dzieje, tylko mało kto wie cokolwiek o duchu i jakiejś bitwie duchowej; ona się w duchu dzieje – my akurat dokładnie to wiemy, że ta bitwa się w duchu dzieje i dlatego Bóg posyła nas, i jesteśmy zwycięzcami, i posuwa się zwycięstwo, ponieważ flanka nasza idzie do przodu, stoimy na Syjonie i właśnie ten kamień z Syjonu już spada, aby runąć prosto na stopy olbrzyma, które są stopami z żelaza i gliny. Odnoszę to do katechizmu – połączone kłamstwo razem z prawdziwą naturą, które daje ten mariaż, aby udowadniać, że Bóg tego nie mógł zrobić; zrobił, ale zależne jest to od tego, czy będziemy pokutować, musimy wiedzieć, że mamy grzech, katechizm ukazuje, że mamy grzech. To jest po prostu szyte dratwą, tej dratwy nie widać, kiedy ludzie nie znają II kanonu – ale kiedy znają II kanon, czyli corpus delicti, to tę dratwę widać, że wystaje we wszystkich miejscach; wystarczy pociągnąć mocniej i się to wszystko rozrywa. Dzisiejsze te bitwy, związane są z tym, żeby człowiek nie poznał prawdziwej natury, Ziemia nie poznała prawdziwej natury swojego pochodzenia, to nie są sprawy przebrzmiałych królów, to nie są sprawy przebrzmiałych organizacji, czy „wiary w jednorożca” – tu chodzi o całkowicie inną sprawę, tu chodzi o władzę nad Superpozycją, władzę nad Światłością, która w tej chwili się objawia, gdzie Piękna Córka Ziemska, Żona Boga zaczyna w pełni jaśnieć blaskiem, który został Jej przeznaczony i chwalić Boga. Czyli nasza natura podświadoma – tak możemy ją dzisiaj nazwać, idąc za Freudem – zaczyna wyrażać Chwałę Boską, zaczyna wyrażać obecność Boga, zaczyna wyrażać Światłość wewnętrzną, prawdziwą naturę Boskiej Tajemnicy, zaczyna współdziałać z naturą Bożego istnienia, bo Synowie Boży swoją pracę wykonują. Ta praca wygląda w taki sposób, że będąc na Ziemi człowiekiem ziemskim, nie podlegają ziemskim potrzebom, ale podlegają Boskim potrzebom przez Synostwo Boże, i nie pokonują tylko tych spraw prywatnych, czyli to co jest ziemskie, ale pokonują sprawy duchowe, zniekształcenia duchowe, które sprowadzone zostały przez upadłych aniołów. Iz 51:7: „Słuchajcie Mnie, znawcy sprawiedliwości, narodzie biorący do serca moje Prawo! Nie lękajcie się zniewagi ludzkiej, nie dajcie się zastraszyć ich obelgami!”
Jr 13:22: „A jeżeli pomyślisz sobie: „Dlaczego to mnie spotkało?” Z powodu licznych twoich grzechów zostały odkryte poły twej szaty, obnażone twe pięty.”
Gdy uwierzyliśmy Bogu z całej siły, w Jego Dzieło, że jesteśmy bez grzechu, czyści, święci, doskonali i niewinni, rozpoczęło się dzieło Syjonu, bo jest ono naturalnym dziełem w wyniku prawdziwej wiary. Kiedy prawdziwej wiary nie ma, to się też nie dzieją te dzieła, które są związane z wiarą i z naturalnym dziełem uwolnienia i odzyskania; kościół nie chce trwać w naturalnych dziełach Odkupienia, tylko istnieje w mataczeniu i dlatego powstał katechizm, aby wprowadzić zamęt w ludziach, związany ściśle z tym, co człowiek odczuwa, że odczuwa grzeszność, odczuwa problemy, pożądliwość itd., i to wykorzystano, ukazując mu, że nie jest godny Życia i ma grzech. W ten sposób nie może istnieć w tym kościele Syjon i walka z upadłymi aniołami na Syjonie, ponieważ musiałaby nastąpić sytuacja ujawnienia i ukazania, że ten grzech nie jest grzechem naszym, tylko upadłych aniołów na Syjonie, którzy z góry działają i niszczą człowieka, bo Syjon jest nadrzędnym stanem istnienia nad nami, jest na górze. I dlatego, gdy Synowie Boży stają na Syjonie, automatycznie funkcjonują, działają na całą Ziemię. Wyrastają jak grzyby po deszczu ludzie wierzący, ponieważ nastąpiła sytuacja Iz 45: 7 Ja tworzę światło i stwarzam ciemności, sprawiam pomyślność i stwarzam niedolę. Ja, Pan, czynię to wszystko. 8 Niebiosa, wysączcie z góry sprawiedliwość i niech obłoki z deszczem ją wyleją! Niechajże ziemia się otworzy, niechaj zbawienie wyda owoc i razem wzejdzie sprawiedliwość! Ja, Pan, jestem tego Stwórcą». Ziemia ma otworzyć głębiny, w których jest Piękna Córka Ziemska, i żeby wzrosło Zbawienie i władza Synów Bożych na Syjonie, gdzie odzyskuje prawowitą ziemię, ziemię daną Synom Bożym od zarania dziejów. Wszystko jest po to aby Ziemia się otworzyła, i „niech Zbawienie wyda owoc i razem wzejdzie sprawiedliwość!” Zostaną usunięte blokady, zostanie usunięta ciemność, zostanie usunięta niewiedza, otworzy się tajemnica Prawdy Bożej do czego jest potrzebny człowiek i do czego został stworzony. Sam Pan jest Stwórcą dzisiejszego dzieła, w którym jesteśmy, nikt nam nie może powiedzieć, że jesteśmy kłamcami, bo Pan jest Stwórcą tego, co się teraz dzieje, Pan jest Tym, który postawił nas na Syjonie i objawił nam tajemnicę Synów Bożych, aby usunąć synów buntu, którzy dzisiaj deprawują wszystko i nie mogą być kapłanami Boga, ponieważ Bóg się na to nie zgadza, mówi: Oz 4 Skarga przeciw kapłanom 4 «Nikt nie powinien sądzić ani też nikt ganić. Przeciw tobie, kapłanie, skargę podnoszę – i tu jest skarga – […] Ja cię odrzucę od mego kapłaństwa. O prawie Boga twego zapomniałeś, więc Ja zapomnę też o synach twoich – czyli o tych, którzy z tobą współdziałają w buncie, to są synowie buntu. W tej chwili my, stojąc na górze, nie zmierzamy w innym żadnym celu, idziemy w dziele Samego Boga, ponieważ uwierzyliśmy w świętość. Jesteśmy świętymi, dlatego że nie jest to świętość wynikająca z adwokata diabła, który będzie badał nasze życie, ale tylko dlatego że uwierzyliśmy Chrystusowi a On daje nam świętość w darze; jesteśmy świętymi, bo jest to dar. I postępowanie złe człowieka jest to gardzenie świętością. Gardzenie świętością przez postępowanie dzisiejszego świata nazywa się świętością od adwokata diabła, czyli kto gardzi świętością Bożą, tylko uznaje swoją postawę jako świętą, niezależną od Chrystusa Pana, nazywa się świętością, czyli świętymi nazywa się tych, których kościół złowił, a oni w pewien sposób nie widzą, że wpadli w tarapaty i że kościół ich wykorzystuje do własnej gry i dla własnych potrzeb. Ale najważniejsze jest to, że są oni wydobyci i to się dzieje, ponieważ te wszystkie w tej chwili siły Boskie, tak czuję – one zstępują, Światłość zaczęła coraz głębiej działać. Dlatego człowiek musi się oddawać Chrystusowi Panu i nie być obliczonym, nie być człowiekiem, który sobie sam stworzył Boską obecność przez własny umysł, bo i tak ten duch nie wytrzyma prawdziwej Mocy Bożej i się rozpadnie, nie ma dla niego możliwości przetrwania. Hbr 4: 12 Żywe bowiem jest słowo Boże, skuteczne i ostrzejsze niż wszelki miecz obosieczny, przenikające aż do rozdzielenia duszy i ducha, stawów i szpiku, zdolne osądzić pragnienia i myśli serca – oddziela, osądza, wszystko co złe, czym była dusza obciążona oddziela od duszy, i z duchem i z ciałem pozostawia, rozdziela. To tylko Bóg może rozdzielić; rozpoznaje w sercu naszym wszelkie pożądania i wszelkie myśli i oddziela Mocą Swojego Ducha i jednoczy nas z najgłębszą Prawdą, abyśmy my mogli tylko doświadczać Boga Żywego. Pragnienia i myśli serca są to więzy i nici, wiążące i więziące duszę w duchu ziemskim. Dlatego Jezus Chrystus, Bóg Ojciec i Duch Święty ocenia te myśli i pragnienia, i oddziela je, te wszystkie, które stały się siecią dla duszy, więzieniem dla duszy, oddziela i duszę wydobywa. I gdy dusza jest wydobyta z sieci myśli ziemskich i ducha ziemskiego, staje się przenikniona Miłością Boga i w tym momencie doświadcza wszystko to, co Bóg doświadcza i co Chrystus doświadcza – doświadcza Miłości i Prawdy, promienie Samego Boga, strumienie Żywe przenikają duszę i dusza dotknięta tymi „włosami Boga”, ona doświadcza ogromnej Miłości i staje się czystą Miłością, powraca do Prawdy Bożej, objawia Chwałę Bożą. Ona czuje w sobie uświęcenie, które w Chrystusie się stało, i dlatego: Ojcze mój, który jesteś w Niebie, Uświęciło się Imię Twoje – to dusza woła – przyszło Królestwo Twoje, jest Wola Twoja, jako w Niebie, tak i na ziemi – ona to rozpoznaje. Chleba mojego powszedniego dałeś mi dzisiaj i odpuściłeś mi moje winy, jako ja odpuściłem moim winowajcom – to już jest ludzka natura, która raduje się tą Prawdą – nie dopuściłeś, abym uległ pokusie dodania czy ujęcia czegokolwiek… – tamte cztery wersety odzwierciedlają chwałę duszy, a te wersety odzwierciedlają, jak bardzo my, Synowie Boży mamy także w tej naturze cielesnej, naturze Pięknej Córki Ziemskiej, jak mamy bardzo być wdzięczni za to, że się stało to, że możemy być tymi, którzy mogą jej pomóc i nie być narażonym na ciemność otchłani – bo jesteśmy nieustannie w Światłości. To jest ta wolność, dusza nie ma już nic, co by tworzyło w niej niewłaściwe pragnienia i złe myśli, które wywołują w niej pożądania, ponieważ zostało zabite to, czyli uśmiercony zły duch, a jednocześnie przez uśmiercenie złego ducha też przestały istnieć pragnienia i myśli, i stała się wolna, ponieważ umarło to, co ją dręczyło. 12 Żywe bowiem jest słowo Boże, skuteczne i ostrzejsze niż wszelki miecz obosieczny, przenikające aż do rozdzielenia duszy i ducha, stawów i szpiku, zdolne osądzić pragnienia i myśli serca 13 Nie ma stworzenia, które by było przed Nim niewidzialne, przeciwnie, wszystko odkryte i odsłonięte jest przed oczami Tego, któremu musimy zdać rachunek. Iz 51:3-5: „Zaiste, zlituje się Pan nad Syjonem, zlituje się nad wszelką jego ruiną. Na Eden zamieni jego pustynię, a jego stepy na ogród Pana. Zapanują w nim radość i wesele, pienia dziękczynne przy dźwięku muzyki. Ludy, słuchajcie Mnie z uwagą, narody, nastawcie ku Mnie uszu! Bo ode Mnie wyjdzie pouczenie, i Prawo moje wydam jako światłość dla ludów. Bliska jest moja sprawiedliwość, zbawienie moje się ukaże. Ramię moje sądzić będzie ludy. Wyspy położą we Mnie nadzieję i liczyć będą na moje ramię.”
Link do plików wykładu – 31.10.2026
Link do wideo na Youtube – 31.10.2026
Link do nagrań na Spotify – 31.10.2026